Τι να σας πω τώρα, μαντάμ; Μας ακούνε και τα παιδιά…


Picture

Για άλλη μια φορά σήμερα, η μικρή μου με άκουσε να χαρακτηρίζω ανθρώπους αναίσθητους, εγωϊστές, ανόητους, εξυπνάκηδες και δεν θυμάμαι τι άλλο ακόμα… Θύμωσα και εκνευρίστηκα άλλη μια φορά. Με έχουν ξαναδεί έτσι και τα δύο παιδιά μου. Έχουμε κάνει συζητήσεις γι΄ αυτό, το έχουμε αναλύσει, εξηγήσει, εξαντλήσει. Οι… απαράδεκτοι που παρκάρουν στις θέσεις των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες  με θυμώνουν απίστευτα (που νομίζω ότι είναι τελικά οι ίδιοι που πετάνε σκουπίδια από το αυτοκίνητο, μπλοκάρουν εισόδους και πεζοδρόμια, είναι αγενείς σε ανθρώπους που δουλεύουν κλπ).

Θυμάμαι τα παιδιά να μου λένε “μαμά, να θέση!”, κι εγώ να τους εξηγώ για ποιον λόγο αρνούμαι να παρκάρω εκεί και να συνεχίζω τις βόλτες μέχρι να βρω κανονική θέση. Κι όταν πεζοί πια πλησιάζουμε στην είσοδο, να βλέπουν έκπληκτα την κυρία να κατεβαίνει φουριόζα και χαρούμενη που βρήκε να παρκάρει μπροστά στην πόρτα, αγνοώντας παντελώς την σήμανση και την σημασία της, στη θέση ακριβώς που τους εξηγούσα ότι δεν πρέπει ποτέ να παρκάρουμε…

Μια φορά ρώτησα δυνατά “έχετε πρόβλημα κινητικό ε;” για να με κοιτάξουν σαν ούφο. Μια άλλη φορά είπα απλά “δεν επιτρέπεται να παρκάρετε εκεί, είναι θέση ΑΜΕΑ” για να με αγνοήσουν επιδεικτικά. Τώρα πια μιλάω πάρα πολύ δυνατά στα παιδιά λέγοντάς τους “εδώ βλέπετε πάλι έναν άνθρωπο εγωϊστή και παρτάκια που δεν φέρεται σωστά και θέλω να θυμάστε ότι δεν πρέπει ποτέ να φέρεστε έτσι γιατί έχετε καλύτερη ανατροφή”, συνήθως κοιτώντας με δολοφονικό βλέμμα την/τον οδηγό ενώ περνάμε από μπροστά της/του. Και τότε, κατά κανόνα, αποφεύγουν τα βλέμματά μας, ειδικά των παιδιών που είναι αθώα αλλά υποτιμητικά.

Μια φορά, είδαμε έναν κύριο με ειδικές ανάγκες να παρακαλά (!!!)-σας το ορκίζομαι- την ξανθιά κυρία να πάρει το αυτοκίνητό της, γιατί δεν μπορούσε να πλησιάσει και εκείνη να… τον αγνοεί.

Αναρωτιέμαι, υπάρχει τηλέφωνο που μπορούμε να καταγγέλουμε τους παραβάτες… ανθρωπιάς;

Σε μια χώρα που δεν υπάρχουν νόμοι, κανόνες, συλλογική συνείδηση είναι δύσκολο να είσαι και να παραμένεις άνθρωπος γιατί ισοδυναμεί με αδυναμία, αλλά έχει και μεγαλύτερη αξία. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες όταν 10 μέτρα πιο κει είναι άδειες θέσεις. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για αρτιμελείς, νέους, μοντέρνους ανθρώπους που μπορούν να περπατήσουν και να κινηθούν άνετα. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για ένα λαό που υποτίθεται ότι έχει φιλότιμο. Είναι ντροπή. Τα παιδιά μου δεν θα γίνουν ποτέ τέτοιοι άνθρωποι. Γι αυτό ευτυχώς είμαι σίγουρη…

(Visited 29 times, 1 visits today)

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *