Swimming in the rain (κοπελιά, έρχεται βροχή!)


Προχθές το βράδυ βρέθηκα στο Χαλάνδρι, την ώρα ακριβώς που άνοιγαν οι ουρανοί σε μια απίθανη καταιγίδα. Δυστυχώς για μένα -αναμενόμενο με βάση τον νόμο του Μέρφυ- είχα παρκάρει περίπου 800μ μακριά.  Και μάλιστα φορούσα τα καινούργια μου σουέντ μποτάκια, δώρο του καλού μου. Καταλαβαίνετε… Πανικός και απελπισία. Δευτέρα βράδυ, σκοτεινά και με τα μαγαζιά κλειστά.

Ευτυχώς όχι όλα. Τα χρωματοπωλεία μένουν ανοιχτά απ’ ότι φαίνεται. Μπήκα φουριόζα και τους ρώτησα αν έχουν γαλότσες σε νούμερο …37.  «Κυρία μου, είμαστε ανδρικό κατάστημα» μου απάντησαν, που προφανώς σημαίνει ότι οι γυναίκες δεν έχουν κατακτήσει ακόμα αυτόν τον κλάδο εργασίας. ‘Ετσι αρκέστηκα να πάρω το νούμερο (μεγάλο νούμερο λέμε!) του Μιχάλη -για να μην πάνε χαμένες οι γαλότσες-  σε ένα γκριζο-μαύρο χρώμα.

‘Εβαλα τα μποτάκια μου στην τσάντα και χαρωπή μπήκα στα νερά άνετη και ωραία αφού οι γαλότσες έφταναν μέχρι το γόνατο. ‘Εκανα και γυμναστική γιατί το βάρος τους ήταν σαν να περπατώ με βαράκια και όλα καλά. Όσο για την εμφάνιση; Μέσα στο σκοτάδι και το νερό δεν με ένοιαξε καθόλου που φορούσα τεράστιες ανδρικές γαλότσες μάστορα!

Επειδή όμως, εσάς πιθανότατα θα σας νοιάζει, δείτε απίθανες γαλότσες που κυκλοφορούν! Τα τελευταία χρόνια είναι μόδα και έχουν γίνει και πολύ όμορφες! Μήπως τελικά να ενδώσω και να πάρω ένα ζευγάρι;

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *