Στο πρώτο παιδί… 


Picture

Χαρά και ευτυχία
Στο πρώτο παιδί είσαι το κέντρο του κόσμου. Είσαι η έγκυος, η μέλλουσα μαμά, το πιο σημαντικό πρόσωπο στην οικογένεια. Ανακοινώσεις, ευχές, συγκίνηση. Γονείς, αδέρφια, φίλοι, φίλοι φίλων σου,  βάζουν τις ανάγκες σου πριν από τις δικές τους, τα βλέμματα τους είναι γεμάτα στοργή, αγάπη, ενδιαφέρον, ευγνωμοσύνη. Όταν το παιδί γεννηθεί, επισκέπτες καταφθάνουν συνεχώς για να ευχηθούν, τα λουλούδια γεμίζουν τους διαδρόμους του μαιευτηρίου και δεν μένεις μόνη λεπτό να ξεκουραστείς.
Στο δεύτερο, είσαι …απλά πάλι έγκυος, και αν μάλιστα σύντομα όπως εγώ, μέσα σε 1 χρόνo, κάποιοι νομίζουν ότι είσαι ακόμη στην πρώτη εγκυμοσύνη. Στο μαιευτήριο, χμμμ ας πούμε ότι έρχονται μόνο αυτοί που δεν μπορούν να λείψουν (γονείς και θείοι).

Αναμνηστικά
Στο πρώτο παιδί βγάζεις φωτογραφίες συνέχεια. Πριν γεννηθεί και μετά. Το πρώτο χαμόγελο, κλάμα, από δω, από κει, περπατώντας, τρέχοντας κλπ κλπ. Σημειώνεις πότε εμφανίστηκαν τα πρώτα δοντάκια, τις πρώτες λέξεις, τα πρώτα Χριστούγεννα. Στο δεύτερο, κάνεις αυτά που δεν μπορείς να μην κάνεις γιατί αλλιώς τι γονιός θα ήσουν; Η πρόθεση υπάρχει αλλά η κούραση και η ζωή έχουν άλλες προτεραιότητες.  Οι φωτογραφίες είναι οι περισσότερες κοινές και απλά ελπίζεις να θυμηθείς όταν σε ρωτήσει το μωρό σου λεπτομέρειες για τα διάφορα στάδια της ζωής του (που δεν θα τα θυμάσαι!). 

Ασθένειες
Το πρώτο παιδί δεν είχε  καν φτερνιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής του. Το δεύτερο; Ας είναι καλά το πρώτο με τον παιδικό και το σχολείο, συνεχώς κάτι έχει. Συνεχώς… Στην περίπτωση μας, για 3 χρόνια κυριολεκτικά, στο σπίτι κάποιος ήταν άρρωστος. Ο παιδίατρός μας, μου είπε κάποτε ότι μας χρησιμοποιούσε σαν παράδειγμα αντοχής (ή λύπησης) για τους γονείς που δήλωναν εξαντλημένοι από τις ασθένειες των παιδιών τους. 

Χρόνος και πρόγραμμα
Στο πρώτο παιδί δηλώνεις με ευκολία και θράσος, κουρασμένος. Δεν προλαβαίνεις τίποτα άλλο παρά να φροντίζεις για το μωρό. Όλα προσαρμόζονται στο πρόγραμμά του και αυτό σημαίνει όλα, και όλοι: ψώνια, μπάνια, φαγητό, έξοδοι αλλά και παππούδες γιαγιάδες, φίλοι κλπ. Το δεύτερο προσαρμόζεται στο πρόγραμμα της οικογένειας. Κοιμάται στο αυτοκίνητο, στην καρέκλα, στο πάρκο στην γιαγιά, παντού.

Kαθαριότητα
Στο πρώτο παιδί τα φορμάκια άλλαζαν στην πρώτη υποψία σάλιου πάνω τους. Απολυμάνσεις, ειδικά καθαριστικά ρούχων για μωρά, κλπ κλπ. Στο επόμενο, απλά το σκουπίζεις (με το χέρι ) και συνεχίζεις.

Ασφάλεια
Στο πρώτο παιδί αγοράζεις ότι βρεις στον σχετικό διάδρομο στο βρεφικό πολυκατάστημα. Για πρίζες, γωνίες, σκάλες, πόρτες, ντουλάπια κλπ. (ακόμα κι αν δεν έχεις σκάλες). Στο επόμενο αυτοί οι κίνδυνοι φαίνονται τόσο υπερβολικοί, ειδικά όταν σκέφτεσαι ότι καθημερινά το μικρό γλυτώνει από λαβές τζούντο του μεγάλου αδερφού ή από εκσφενδονισμένα αιχμηρά αντικείμενα που όλως τυχαίως ίπτανται μέσα στον εναέριο χώρο του σπιτιού… 

Ανάπτυξη
Στο πρώτο παιδί προσέχεις τα πάντα. Δίνεις σημασία στις λέξεις, τα βήματα… Το “εκπαιδεύεις”, ασχολείσαι, με κύβους, με εκπαιδευτικά παιχνίδια, το παρακολουθείς στενά… Στο δεύτερο αυτόν τον ρόλο, και μάλιστα πιο επιτυχημένα από σένα τον αναλαμβάνει το πρώτο παιδί.

Δουλειές
Στο πρώτο παιδί όλες οι δουλειές εκτός σπιτιού γίνονταν εκδρομή και αφορμή για βόλτα όλης της οικογένειας. Από τον κρεοπώλη μέχρι το φαρμακείο πηγαίναμε όλοι μαζί. Ήταν διασκέδαση και χρόνος για περιπέτειες και ανακαλύψεις υπήρχε.  Στο δεύτερο παιδί όμως, υπήρχε ένα τόσο δα θεματάκι: δεν προλαβαίναμε, δεν είχαμε χρόνο να τα κάνουμε όλα όλοι μαζί. Έτσι, μοιραζόμασταν: η  μαμά με τον Νικόλα στο σούπερ μάρκετ, η Κάλια με τον μπαμπά στον κρεοπώλη. Ο ένας στο κομμωτήριο για κόψιμο μαλλιών, ο άλλος στο φαρμακείο και ούτω καθεξής… 

Προσοχή Vs Πείρας
Το πρώτο παιδί έχει τα οφέλη της προσοχής. Ευτυχώς που δίνουμε όλη μας την προσοχή στα πρωτότοκα γιατί η αλήθεια είναι δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Το δεύτερο παιδί, απολαμβάνει τα οφέλη της εμπειρίας που έχουμε αποκτήσει.

Αλλαγή ζωής
Το πρώτο παιδί σου αλλάζει τα πάντα. Ξεχνάς ότι ήξερες και αρχίζεις από το μηδέν. Και σε συναισθηματικό και σε σωματικό και σε όλα τα επίπεδα. Τρομάζεις όταν νιώθεις ότι πλέον «αυτό είναι» και δεν αλλάζει. Έπεσες για βουτιά και στην μέση της διαδρομής προς τα κάτω θες να γυρίσεις στον βατήρα, γίνεται; Δεν γίνεται φυσικά. Στο δεύτερο παιδί; Επί 2!

Aγάπη

Το πρώτο παιδί: Νιώθεις την αγάπη σε άλλη ένταση και μορφή για πρώτη φορά. Το δεύτερο παιδί: Νιώθεις την αγάπη σε άλλη ένταση και μορφή για πρώτη φορά, πάλι!


(Visited 41 times, 1 visits today)

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

7 σκέψεις για “Στο πρώτο παιδί… 

  • Martha

    “Νιώθεις την αγάπη σε άλλη ένταση και μορφή για πρώτη φορά, πάλι!”
    Ένας υπέροχος λόγος για να σκεφτώ σοβαρά πότε θα βάλω μπροστά για το δεύτερο!

    • Maria-GoodLiving

      Μάρθα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν είναι απλό να αποφασίσει κανείς να μεγαλώσει την οικογένεια. Εμείς δεν προλάβαμε καν να το σκεφτούμε, ο μικρός ήταν 6 μηνών όταν έμεινα έγκυος και αυτό ήταν εξοντωτικό. Δεν νομίζω ότι θα το άλλαζα όμως. Θα άλλαζα τον τρόπο που χειριστήκαμε κάποια πράγματα ίσως, μόνο αυτό…

  • Maria

    Γεια σου συνονόματη Μαρία,
    Πολύ σωστά τα διατύπωσες όλα, συμφωνώ και επαυξάνω… μαμά δύο κούκλων υιών (3,5 ετών & 9 μηνών)! Μία ευτυχισμένη, τρελή παθούσα!
    Θα κρατήσω τις δύο τελευταίες προτάσεις σου, όσον αφορά στην αγάπη: Νιώθεις την αγάπη σε άλλη ένταση & μορφή για πρώτη φορά, ξανά από την αρχή!!! Και απλά θα προσθέσω ότι είμαι φουλ ερωτευμένη με τους υιούς μου!
    Καλώς σε βρήκα, θα τα λέμε…
    Μαρία

    • Maria-GoodLiving

      Μαράκι Καλώς ήρθες! Να σας ζήσουν τα μικρά σας! ‘Ετσι είναι, η κουμπάρα μου έχει 4 πιτσιρίκια, συχνά το συζητάμε, η αγάπη είναι Χ(επί) 4, όχι :(δια) 4

  • maria sk

    Αχ τι ωραια που τα διατυπωσατε!! Πραγματικα το δευτερο μεγαλωνει με την εμπειρια κ σε μενα εδωσε την ευκαιρια να απολαυσω τη καθε στιγμη χωρις πια αγχος για το καθετι!!
    Εχω 2 υπεροχες κορουλες 3,5 κ 2 ετων σχεδον.Οταν ημουν εγγυος στη δευτερη,ενιωθα την απολυτη αγαπη για τη πρωτη κ αναρωτιομουν πως θα αγαπησω κ αυτο το μικρουλη χωρις να το αδικησω…πριν καν γεννησω ενιωθα τυψεις..!! Δε πιστευα οτι υπαρχει τοοοοοοση αγαπη στο κοσμο!!! Με που ακουσα το κλάμα της η καρδιά μου χτύπησε δυνατα,εβαλα τα κλαματα απο χαρα!!! (ο γιατρος ως να του εξηγησω τρομαξε.χιχιχιχι)
    Σιγουρα η κουραση κ οι υποχρεωσεις αυξανονται αλλα.. μερα με τη μερα, ναζι με το ναζι, καταφερνουν κ οι δυο να με ξετρελενουν ολο κ περισσοτερο! δε ξερω απο που αντλειτε αυτο αλλα αν κ κουρασμενη το απολαμβανω!!!
    Με τον ερχομο της πρωτης ενιωσα τη μητρότητα, με τον ερχομο κ της δευτερης νιώθω την ολοκλήρωση της οικογένειας!! Περναμε στιγμες πλεον οι 4 μα&sigm

    • maria sk

      που δε θα τις αλλαζα ουτε με ολα τα πλουτη του κοσμου!! κ να μην αναφερθω για τη σχεση μεταξυ τους,Οταν τις χαζευω που παιζουν – γελουν – γκρινιαζουν!! Ολα τους ειναι μοναδικα!!
      Συνιστω ανεπιφυλακτα σε ολους τους συνιδητοποιημένους γονεις να κανουν κ δευτερο..!!