Μαμάδες για…πνίξιμο!


Picture

Διάβαζα σε ένα blog τις σκέψεις μιας μαμάς για τις άλλες…μαμάδες. Έπιασα τον εαυτό μου να συμφωνεί και να επιδοκιμάζει, παρόλο που δεν ήταν «ευγενικά» αυτά που διάβαζα. 
Μετά σκέφτηκα, εντάξει, μπορώ να  σκέφτομαι και να μιλάω ανοιχτά. Και θα μιλήσω ανοιχτά για όλες εσάς τις μαμάδες που βλέπω γύρω μου τόσα χρόνια και με συγχύζετε, μου πατάτε τον κάλο… Έτσι μου’ ρχεται να σας τραβήξω τα κοτσίδια! 

Δεν μιλώ για τις «απλές, κοινές  μαμάδες». Όλες έχουμε τα θέματα μας άλλωστε. ΟΛΕΣ. Μιλώ για εκείνες τις άλλες, τις μαμάδες των άκρων. Αυτές που συναντάς και αντιλαμβάνεσαι ότι ανήκουν στην κατηγορία extreme μόλις ανταλλάξεις δυο προτάσεις. Ή που ακούς άλλες μαμάδες να συζητάνε γι΄αυτές, ή τις βλέπεις να τις κοιτάνε με μισό μάτι και ξέρεις αμέσως γιατί, το΄χεις νιώσει και συ. Στα πάρτι, στο σχολείο, στους παιδότοπους…
Και ναι, φυσικά μεταξύ μας υπάρχει αλληλεγγύη, αλλά σοβαρά τώρα κορίτσια, χαλαρώστε λίγο η καθεμία, γιατί δεν είναι καθόλου cool να κάνετε εμάς τις υπόλοιπες να αισθανόμαστε άσχημα.

Ξεκινάω με την Τέλεια-μαμά. Τι να πω; Είναι τέλεια. Μυρίζει υπέροχα, χαμογελά και τα βρίσκει πάντα με την… κόρη μου. Ξέρει τι να πει, πως, και δεν χρειάζεται ποτέ μα ποτέ να πει την φοβερή λέξη ΟΧΙ ή να υψώσει τον τόνο της φωνής της. Χαμογελαστή, υπομονετική, εφευρετική, χαρούμενη, ποτέ κουρασμένη. Μου θυμίζει συνέχεια την ανεπάρκεια μου. Τι να τα κάνω εγώ τα PhD ψυχολογίας αν δεν μπορώ να συγκρατήσω τα νεύρα μου με τα βλαστάρια μου, εκείνη τα καταφέρνει μια χαρά κι ας είναι… μηχανολόγος ας πούμε. Και όχι μόνο είναι πάντα η τέλεια, με γεμίζει και τύψεις γιατί συνήθως προσφέρεται να κρατήσει τα παιδιά σπίτι της, να τα πάει σινεμά, να τα φέρει…

Η μαμά-νοικοκυρά. Ή αλλιώς Kυνηγός βρωμιάς. Ο Mr. Proper στο γυναικείο. Μικρόβια, σκόνη, ασιδέρωτα είναι άγνωστες λέξεις σπίτι της. Ότι ώρα και μπεις το σπίτι μυρίζει souplin και χλωρίνη. Σαν να μην ζούν άνθρωποι-παιδιά μέσα σε αυτό. Το σφουγγάρισμα το’χει παιχνιδάκι και οι κουρτίνες πλένονται 4 φορές τον χρόνο όσες και οι εποχές. Για όλα έχει την λύση. Μυστικά από την γιαγιά, τρικ από την μαμά, όλοι οι λεκέδες την φοβούνται. Δεν υπάρχει κάτι, κάτι τι μικρό, ελάχιστο που να της ξεφεύγει και να μην καθαρίζεται. Η Μαμά σίφουνας. Κάθε φορά που μπαίνει σπίτι σου, νιώθεις ότι θα φας κόκκινη από την πεθερά σου ενώ εκείνη χαμογελώντας σου λέει «μια χαρά είναι το σπίτι, κι εγώ αν δούλευα έτσι θα ήταν». Μεταφράστε το.

Η μαμά Yogi ή αλλιώς μαμά Zen. Τα δίδυμα να παίζουν μπουνιές, η μικρή να΄χει πυρετό κι εκείνη… Zen να κανονίζει έξοδο, πάρτυ, τραπέζι καθιστό για 12 στο σπίτι  με το χαμόγελο και ατάραχη. Να νιώθεις ότι στην θέση της θα σε είχε καταπιεί το χάος και κείνη να μην χάνει ποτέ τον έλεγχο. Πεθερές, βλάβες, αναποδιές, ατυχήματα, γκάφες να γίνονται στα χέρια της, μπάλες που σαν ζογκλέρ τις κουμαντάρει μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσει τους θεατές κι εσένα που φρικάρεις στην σκέψη ότι είσαι τόσο μα τόσο λίγη… Ακόμα και όταν παραπονιέται, σου δίνει την αίσθηση ότι απλά θέλει να ξέρεις πόσο καλά τα καταφέρνει. Και τα καταφέρνει!

Η μαμά διατροφολόγος. Αυτό μου προέκυψε τελευταία, βγαίνει συνήθως σε μικρομαμά, γύρω στα 30-35.  (Έχω μια από αυτές αν και όχι hardcore- πολύ κοντά μου). Βλέπετε πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχε θέμα για οργανικά κλπ. Τώρα όμως…, την πατήσαμε. Έχει αυστηρά standards και δεν τσιγκουνεύεται κούραση και κόπο για να τρώνε τα παιδιά της καλά. Για λίγο μιλάς με την μαμά αυτή και καταλαβαίνεις αμέσως ότι τόσο καιρό ταΐζεις την οικογένεια σου… αηδίες. Οργανικά, βιολογικά, superfoods γίνονται όλα ένα στο κεφάλι σου κι ενώ τρέχεις να αρπάξεις τα γαριδάκια από το παιδί σου, εύχεσαι να μην της είπε ο γιος της ότι τους πήρες πίτσα όταν ήρθε σπίτι. Ενοχές, ενοχές και άγχος. Συλλογίζεσαι τι έχουν φάει ως τώρα τα παιδιά σου από σένα και τρέμεις μην τους έχεις προκαλέσει μόνιμη βλάβη. 

Η «ναι σε όλα μαμά». «Η μαμά της Ζωής την αφήνει να πάει στο σχολείο με τα νύχια βαμμένα, με το κοντό σορτς, να κοιμηθεί μετά  τις 10, να δει το The Voice, να τρώει σοκολάτα πριν τον ύπνο, να κοιμηθεί στην φίλη της…» Ναι, ναι, ναι, ναι…  Ζει για να σε κάνει να απολογείσαι στο 10χρονο. Και δεν το ξέρει καν. Ή μήπως το ξέρει και όλο αυτό είναι συνωμοσία για να σου σπάσουν τα νεύρα κάθε φορά που ακούς «γιατί δεν είσαι σαν την μαμά της Ζωής;». Θέλεις να την πιάσεις ιδιαιτέρως και να της πεις ΜΑΣ ΧΑΛΑΣ ΤΗΝ ΠΙΑΤΣΑ!!! Χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω;

Κάπου εδώ σταματώ. Κινδυνεύω να χαρακτηριστώ στρίγγλα και ζηλιάρα. Θα επανέρθω όμως γιατί είναι κάνα δυό «μοντέλα» ακόμα που σκέφτομαι. Εσείς, έχετε καμιά μαμά για …πνίξιμο;


Share itShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest
(Visited 64 times, 1 visits today)

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

3 thoughts on “Μαμάδες για…πνίξιμο!

  • Martha

    Βάλε ακόμα ένα μοντέλο στην ανάρτηση σου! Την μαμά γαιδούρα! αυτή είμαι εγώ που ακόμα γελάω με αυτά που γράφεις!!!!
    Απολαυστικότατη!
    ΔΕν έχω κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο, αλλά ξέρω κάτι μανάδες που θέλω να τους βγάλω το μαλλί τρίχα τρίχα, γιατί συνήθως είναι μια μίξη όλων των παραπάνω δικών σου μοντέλων!!!

  • maria

    Δεν ξέρω τι τίτλο να της δώσω, αλλά ξέρω μαμά που μπαίνει στο μπάνιο για να αλλάξει σερβιέτα στην 15χρονη κόρη της, κοιμάται μαζί της στο κρεβάτι της για να μην φοβάται, δεν την αφήνει να πηγαίνει στις εκδρομές του σχολείου, δεν την αφήνει να πηγαίνει βόλτες με τις φίλες της και πολλά άλλα τέτοια, με αποτέλεσμα το παιδί να το τρέχουν σε ψυχολόγους και επειδή η μαμά δεν δέχεται να αλλάξει τίποτα από αυτά που κάνει, η ψυχολόγος τους έδιωξε! Να πω κι άλλα;

    • GoodLiving

      Μην πεις άλλα, την ξέρω κι εγώ αυτή την μαμά. Είναι η υπεπροστατευτική μαμά (level «άρρωστη»). Θα την αναλύσω στην επόμενη ανάρτηση…