Είδα, άκουσα, διάβασα…


Picture

Την περίμενα πως και πως την συναυλία – αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη (30 χρόνια από τον θάνατο του) στο Ηρώδειο, με την αγαπημένη μας  Ελευθερία Αρβανιτάκη, συμμετοχή της Οπισθοδρομικής Κομπανίας, και με extra bonus τον Σταμάτη Κραουνάκη.

Χθες ακούσαμε μερικά από τα πιο γνωστά και χαρακτηριστικά τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη. Η βραδιά ήταν γλυκιά, το Ηρώδειο απίθανο όπως πάντα, η παρέα καλή, οπότε το κάτι που έλειπε, γιατί κάτι έλειπε παρόλο δεν μπορώ να πω τι, το προσπεράσαμε…

Θεέ μου, τι σου Κάναμε; (καθυστερημένα)
Γαλλική κομεντί που αν διαβάσετε την κριτική του Αθηνοράματος- αν ακούτε το Αθηνόραμα- δεν θα σκεφτείτε να πάτε. Και πιθανότατα δεν  θα χάσετε και τίποτα. Εγώ πάλι, είχα ανάγκη χαλάρωσης και ευχαριστήθηκα αυτό ακριβώς που πήγα να δω…

2 τυπικοί καθολικοί γονείς, παλεύουν να  συμβιβαστούν με τους 3 γαμπρούς τους:έναν Εβραίο, έναν Άραβα κι έναν Κινέζο. Η τέταρτη κόρη τους όμως τους κάνει να αναθεωρήσουν  τις απόψεις τους με αυτό που τους ανακοινώνει…
Σκηνοθεσία Φιλίπ ντε Σοβερόν. Παίζουν Κριστιάν Κλαβιέ, Σαντάλ Λομπί, Ελοντί Φοντάν

Η Καρδερίνα- Donna Tartt
Διάβασα το εξαιρετικό μυθιστόρημα για το οποίο η συγγραφέας πήρε βραβείο Πούλιτζερ Μυθοπλασίας φέτος. Καλογραμμένο κι ενδιαφέρον. Δεν μου έκανε καμιά  έκπληξη η πληροφορία ότι η Ταρτ αφιέρωσε 11 χρόνια γι’ αυτό της, το μόλις 3ο της, έργο. 

Κάπου διάβασα ότι η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και γύρω από έναν αληθινό πίνακα ζωγραφικής, την «καρδερίνα» ενός μεγάλου ζωγράφου που πέθανε νωρίς σε ένα τραγικό συμβάν που συνέβη το 1654 στο Ντελφτ. Μια έκρηξη κατέστρεψε το ένα τέταρτο των κτιρίων της πόλης, σκοτώνοντας πολλούς ανθρώπους, ανάμεσά τους και τον καλλιτέχνη, κατραστρέφοντας μεγάλο μέρος της δουλειάς του μαζί με το στούντιο του.

Υποψιάζομαι κάπου εκεί όμως σταματά η πραγματικότητα(;)  και γεννιέται ο χαρακτήρας του 13χρονου Θίο του οποίου ακολουθούμε  την ενηλικίωση και πορεία μετά από μια έκρηξη που θα αλλάξει την ζωή του, βίαια, ξαφνικά και τραγικά… “Πριν και Μετά…”(την έκρηξη) διαπιστώνει 14 χρόνια αργότερα ο ίδιος, αποκλεισμένος, μόνος, σε ένα ξενοδοχείο του Άμστερνταμ ακροβατώντας σε θλιβερά μονοπάτια μυαλού και σώματος.  …«είδα στον ύπνο μου τη μητέρα μου για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια» αρχίζει το μυθιστόρημα.
Να το διαβάσετε, θα σας κρατήσει καλή παρέα.

(Visited 40 times, 1 visits today)

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *