Όχι άλλη τρέλα!


Picture

Τα μάθατε; Ο Υπουργός -εντελώς ξαφνικά- ανακάλυψε ότι τα μαθήματα στο δημοτικό είναι πολλά. Και άχρηστα, θα συμπλήρωνα η κακιά εγώ. Επιτέλους το ανακάλυψε. Δεν κρυβόταν άλλωστε. 8 κιλά βιβλίων κουβάλανε κάθε μέρα τα παιδάκια, κι απ το περπάτημα τους το ανακαλύπτεις. ‘Ασε που μερικά πρωτάκια, είναι δεν είναι τα ίδια 15 κιλά. 

Κάθε μέρα 2-3 ώρες διάβασμα, φωτοτυπίες όσες και όποιες, τεστ από την α΄δημοτικού με την καραμέλα της προετοιμασίας για το γυμνάσιο, ατέλειωτες ημερομηνίες και ονόματα στην ιστορία, που κανείς δεν θυμάται 1 μήνα μετά, κλπ κλπ.

Παραλογισμός, πίεση, ανοησία χωρίς τέλος. Και μετά, ξεκινούν οι δραστηριότητες ΕΚΤΟΣ σχολείου: καράτε για πειθαρχία, μπαλέτο γιατί είναι κοριτσάκι, μπάσκετ γιατί του αρέσει, κολύμβηση για να ξέρει μπάνιο, τένις, ρυθμική, ακροβατική γυμναστική, cheerleading (!!), ποδόσφαιρο φυσικά- πως θα βγάλει και ο χούλιγκαν γονιός το άχτι του, κιθάρα, πιάνο, φλάουτο, ιστιοπλοϊα, σκάκι, origami, ζωγραφική και άλλα πολλά. ‘Εχουν μεσολαβήσει εντωμεταξύ οι …γλώσσες. ‘Οχι μια, ούτε δύο, τρεις με την μητρική. Και μετά πάνε …Γυμνάσιο.

«Είμαστε» στο γυμνάσιο. Και έχω αναπτύξει τέραστια …δυσανεξία στο σχολικό μας κατεστημένο. Δεν μπορώ να χωνέψω την ακαμψία, την αχρηστία, την βλακεία που επικρατεί. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα πάνε τα παιδιά μου Λύκειο και θα διαβάζουν 12 ώρες την ημέρα στοχεύοντας σε ένα μαύρο μέλλον. Σαν να είναι εγκληματίες και αυτή να είναι η ποινή τους.

Δεν δέχομαι ότι δεν μπορώ «να αλλάξω» τον υπέργηρο για το επάγγελμα μαθηματικό που δεν κάνει μάθημα, ή να ελέγξω την ψυχασθενή θρησκευτικό που κλαίει και οδύρεται μέσα στην τάξη ή την δασκάλα που λέει στο 8χρονο με άνεση «εσύ δεν θα πας μπροστά στην ζωή σου»(!). Γιατί δεν αξιολογούνται οι καθηγητές άραγε; Οι δάκαλοι; Οι νηπιαγωγοί; Οι διευθυντές των σχολείων για την δημιουργικότητά τους; Την επίδοσή  τους;

Από την εμπειρία μου με τα παιδιά ως τώρα, ξέρω ότι όλοι,  γονείς και συνάδελφοι τους εκπαιδευτικοί  ξέρουν πάντα ποιοι δεν πάνε καλά, ποιοι είναι τεμπεληδες, ποιοι άσχετοι, (ποιοι βρώμικοι- μπλιαχ!) ποιοι τρελοί. Ποιός διευθυντής είναι ευθυνόφοβος, ποιός ασχολείται, έχει μυαλό, δίνει λύσεις. Τώρα τελευταία μέχρι πρωτοσέλιδο γίνονται τέτοιοι επαγγελματίες-λειτουργοί. Συμπέρασμα:Η συλλογική κρίση είναι σωστή και υπάρχει. Αυτό το ξέρουμε όλοι οι γονείς που έχουμε παιδιά σε σχολεία… Γιατί δεν την εκμεταλευόμαστε;

Σε ένα παράλληλο σύμπαν, πολύ μακριά από εμάς, στην Αγγλία, ξεκινούν τετραετές πιλοτικό πρόγραμμα όπου κάποια σχολεία θα αρχίζουν 10 και όχι 9 το μάθημα. Γιατί λέει, οι βιόρυθμοι των εφήβων δεν είναι ίδιοι με τους άλλους ανθρώπους. Δεν λειτουργούν νωρίς. Σαν μάνα γιού 13 χρόνων σας το επιβεβαιώνω.

Εμείς πάλι, ξεκινάμε στις 8.  Γιατί άραγε; Γιατί δεν έχουμε air condition στα σχολεία; Γιατί τα σχολικά κτίρια έχουν 999 σκαλιά λες κι έχουν κάνει τάμα οι αρχιτέκτονες. Γιατί οι εξωτερικοί χώροι είναι στρωμένοι με πλάκες με μυτερές γωνίες (20 ράμματα μας στοίχισαν στην πρώτη), γιατί δεν έχουμε κήπους στα σχολεία, μόνιμους ψυχολόγους,  γιατί δεν έχουν ΟΛΑ τα σχολεία αναγκαστικά site για ανακοινώσεις, προγράμματα, επικοινωνία με τους γονείς, γιατί δεν κάνουν θεατρικές παραστάσεις στα σχολεία, γιατί δεν υπάρχουν τμήματα για προικισμένα με ταλέντα παιδιά, γιατί ξεκινάνε τα μαθήματα και μετά ετοιμάζεται όλο αυτό το απελπιστικά βραδυκίνητο σύστημα, γιατί τα βιβλία δεν είναι ποτέ  ΟΛΑ έτοιμα, γιατί δεν έχουμε σχολικά παντού, γιατί δεν έχουμε προγράμματα που να συνδυάζουν την γνώση με κάτι που αρέσει και στα παιδιά, γιατί, γιατί…

‘Εχω πολλά ακόμα να πω. Όπως έχω πολλά να πω και γι’ εμάς τους γονείς. ‘Αλλη τρέλλα εκεί. Σε άλλη ανάρτηση. Έχω φορτιστεί λίγο, φαίνεται;


Share itShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest
(Visited 34 times, 1 visits today)

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *