Snapped!


Picture

‘Αρχισε λέει να αυτοτραυματίζεται ο καθηγητής όταν δυό μαθητές δεν άκουσαν τις εντολές του… Σοκαρίστηκαν οι μαθητές, φώναξαν βοήθεια και συνάδελφοί του μπήκαν στην τάξη και τον «συγκράτησαν».Κρίμα για τον άνθρωπο. Προφανώς αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας, ψυχικής υγείας. Και φαντάζομαι ότι οι μαθητές του το κατάλαβαν μέσα σε 2 εβδομάδες. Ίσως να το είχε κι από πέρυσι και να συζητιόταν στο σχολείο με σχόλια κάθολου κολακευτικά. Στα μαθητικά πηγαδάκια να αποτελούσε λόγο ειρωνικών σχολίων και στις συζητήσεις γονέων να κατέληγε η συζήτηση με ένα «τι να κάνουμε; προβληματικός αλλά έχει και 2 παιδιά» ή «δεν καταλαβαίνω γιατί ο διευθυντής δεν κάνει κάτι;» ή «ωχ, με αυτόν μπλέξαμε!».

Στην καλύτερη περίπτωση το περιστατικό ήταν αναπάντεχο και οι άσχετοι δεν μπορούσαν να διακρίνουν κάτι. Αποτέλεσε για όλους έκπληξη και για τον ίδιο ήταν η πρώτη φορά που το μυαλό δεν άντεξε και …snapped όπως λένε οι φίλοι αγγλόφωνοι (snapped=To have lost one’s sanity; to have been broken under intense pressure mentally). Συμβαίνει. Και στην εποχή μας συχνότερα. Αλλά το πότε το αντιλαμβάνονται οι πολλοί, είναι άσχετο με το πότε θα το «έβλεπε» και κάποιος σχετικός με το θέμα.

Και στις δύο περιπτώσεις, ένας καταρτισμένος ειδικός, θα μπορούσε -με την βοήθεια εργαλείων, μεθόδων, τεχνικών- να αντιληφθεί ότι ο συγκεκριμένος συνάνθρωπός μας ακροβατούσε σε επικίνδυνα μονοπάτια, επικίνδυνα και για τον ίδιο αλλά πιθανά και για τους μαθητές του. Και να πρότεινε θεραπεία, ξεκούραση ή απαλλαγή από τα καθήκοντά του. Σκληρό σας ακούγεται; Τι θα λέγαμε όλοι σήμερα αν ο άνθρωπος αυτός, έστρεφε τον χαρτοκόπτη, ένα μαχαίρι, ένα μικρό σουγιά, στον μαθητή του μπροστινού θρανίου και μετά στον διπλανό του και μετά και σε άλλο και σε άλλο παιδί;Και ποια η ευθύνη ενός άρρωστου ανθρώπου; Ποια των υπολοίπων;

Μου φαίνεται απίστευτο ότι οι εκπαιδευτικοί δεν εξετάζονται κάθε χρόνο, ψυχιατρικώς, με τεστ αντίληψης, τεστ IQ, έλεγχο πεποιθήσεων για ρατσισμό, βία, κλπ, ακόμα και για θέματα υγείας. Πριν ξεκινήσουν τον Σεπτέμβρη, κάθε χρόνο, να περνούν τεστ καταλληλότητας δηλαδή, και αν δεν κάνουν…δεν κάνουν!
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει και κάπου που μπορούν οι ίδιοι να απευθυνθούν για βοήθεια σε περίοδο που δεν αισθάνονται καλά, σε όλους συμβαίνει. Αμφιβάλω.

Ελπίζω να μάθανε όλοι κάτι από αυτό το ατυχές περιστατικό. Εύχομαι ο συνάνθρωπός μας να ξεπεράσει αυτό που τον βασανίζει. Και μακάρι τα παιδιά να γεμίσουν συμπόνια μέσα τους γι’αυτό που είδαν και όχι χλευασμό, φόβο ή ακόμα και τραύματα.
(μεταξύ μας πάντως,  πάλι καλά, άγιο είχαμε, δεν πάθαμε και τίποτα…)


Share itShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest
(Visited 50 times, 1 visits today)

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *