In my mind


Καθώς μπήκε ήδη ο Νοέμβρης και η μέρα/ημερομηνία που πέθανε ο πατέρας μου πλησιάζει, πιάνω τον εαυτό μου να τον σκέφτομαι με μεγαλύτερη ένταση και να νιώθω την απουσία του πιο …κοφτερή.
‘Οταν κάτι τέτοιο- να χάνεις ένα γονιό- συμβαίνει στην ηλικία που συνέβει σε μένα, ούτε πολύ νωρίς για να πνιγώ στον πόνο και τον φόβο, ούτε ξαφνικά να παγώσω, αλλά ούτε και αργά ώστε να αισθανθώ ότι ήταν αναπόφευκτο, μαθαίνει κανείς πολλά.

Ανάμεσα λοιπόν στα πολλά που κατά καιρούς συνειδητοποιώ και σκέφτομαι, ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό που ακόμα και τώρα μου κάνει εντύπωση. Είναι ότι ενώ εκείνος έφυγε, δεν υπάρχει πια, εγώ, εμείς οι υπόλοιποι είμαστε “εδώ” σαν να μην άλλαξε τίποτε. Και για τους λίγο παραέξω δεν άλλαξε τίποτα κυριολεκτικά. Εκείνος έφυγε ήσυχα, αθόρυβα (ο θάνατος έχει μια ησυχία, μια βουβή αμηχανία) αλλά ο κόσμος, ο χρόνος, η ύλη έμειναν ανεπηρέαστα. Ακόμα και αντικείμενα όπως τα γυαλιά του, τα εργαλεία του,  ή τα δέντρα που φύτεψε, οι φωτογραφίες του, κάποια κομμάτια του δηλαδή είναι εδώ, όχι όμως εκείνος.

Κι ενώ τόσα σημαντικά και ασήμαντα outlived him όπως λένε και οι ξένοι, “τον ξεπέρασαν, έζησαν πιο πολύ από κείνον”, η δική του έλλειψη δεν ξεπερνιέται, είναι για μένα, για μας τους δικούς του τόσο έντονη όπως την πρώτη μέρα.

Φυσικά δεν “φωνάζει πια”, δεν εξαντλεί, δεν μπλοκάρει τα πάντα μέσα μου, είναι όμως εκεί. Και χάσκει ατελείωτα. Κι ενώ γελάω και χαίρομαι και αγαπάω και προχωράω, το κενό προχωράει μαζί μου, κι εγώ ζω “γύρω του”, το αγκαλιάζω όπως θ’ αγκάλιαζα εκείνον, με προσοχή, συνυπάρχω με το κενό με μαεστρία πια μετά από τόσα χρόνια αλλά με πλήρη συναίσθηση της έλλειψης.
Πραγματικά μαθαίνεις να ζεις με αυτό. Το κουβαλάς, και το νιώθεις άλλοτε σαν σουβλιά, άλλοτε σαν χάδι. Πιο μικρή, παιδί, φοβόμουν ότι αν έχανα τους γονείς μου θα έσπαγε η καρδιά μου και δεν θα το άντεχα, θυμάμαι την αγωνία μου και την απελπισία μου στην σκέψη και μόνο του αθώου μυαλού. Αργότερα μεγαλώνοντας φοβόμουν πώς θα διαχειριστώ μια τέτοια -φυσιολογική- απώλεια. Τώρα δεν θυμάμαι πια πως ζούσα πριν…

(Visited 42 times, 1 visits today)

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *