Βολίδα Σαμαρά, Σύριζα άουτ!


Vote them out!

Δεν μπορείς να διορθώσεις τον ηλίθιο, μπορείς όμως να τον "πετάξεις έξω με την ψήφο σου"

Υπάρχουν χίλιοι λόγοι για να μουτζώσεις τους πολιτικούς, αλλά εγώ το πιο χορταστικό φάσκελο (αυτό με τις δύο παλάμες ορθάνοιχτες και με το ΝΑ να βγαίνει από το στόμα γεμάτο, μαζί με σιελοψιχάλες, να το φχαριστιέσαι) το έριχνα πάντα όταν άκουγα να λένε για την «ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής».

Ήθελα να είχε ένα ματς της Εθνικής να μεταδώσω αυτές τις μέρες, να περιγράψω μια φάση που «παίρνει την μπάλα ο Σαμαράς, σουτάρει δυνατά αλλά η μπάλα ΣΥΡΙΖΑ άουτ»! Να ποδοσφαιροποιήσω την πολιτική ζωή, παραμονές των εκλογών. Αλλά κι εμείς σκατά τα έχουμε κάνει, άσε που και ο Γιώργος δεν καλείται εσχάτως στην Εθνική...

Η τελευταία φορά που πήγα να ψηφίσω ήταν μια από τις πρώτες μου. Μετά κάτι έβρισκα. Πότε είχα ραντεβού, πότε έπρεπε κάτι να γράψω για τη δουλειά, πότε είχε καλό φαγητό η πρώην και μετά νύσταζα, πότε έπαιζα με το παιδί μου. Με αγωνία περίμενα πάντα τα αποτελέσματα και μετά από το πρώτο πεντάλεπτο των EXIT POLLS, έβρισκα άλλη αγωνία να βασανιστώ.

Αυτό που κάνω πάντα λίγες μέρες πριν από τις εκλογές είναι τον αναποφάσιστο. Τρομερή πλάκα. Πάω σε φίλους και γνωστούς και ρωτάω με δήθεν προβληματισμό «τί λες να ψηφίσω;»

Το κάνω και φέτος, αλλά το δικό μου γκάλοπ δεν βγάζει κυβέρνηση, ούτε ξεκάθαρο νικητή.

Ο κολλητός μου θα ψηφίσει Σαμαρά γιατί δεν γουστάρει που ο Τσίπρας μιλάει χειρότερα τα αγγλικά από πρωτοετή φροντιστηρίου αγγλικών.

Ένας άλλος φίλος μου λέει να ψηφίσω ΔΗΜΑΡ γιατί δουλεύει στη ΔΗΜΑΡ.

Ο παλιός συμμαθητής μου προτείνει Σαμαρά ή Βενιζέλο γιατί «δεν είμαστε ακόμα για κυβέρνηση Αριστεράς». Θα έχω πεθάνει πέντε φορές κι «ακόμα δεν θα είμαστε έτοιμοι για κυβέρνηση αριστεράς».

Ένα μωράκι που μιλάω λέει ότι «ο Αλέξης είναι κούκλος στη φωτό με τα μακριά μαλλιά». Like.

Η μάνα μου δεν εμπιστεύεται τον Τσίπρα γιατί την πάτησε, λέει, το 81 με τον Ανδρέα που θα μας έκανε Σουηδία και δεν την ξαναπατάει τώρα. Σε 30 χρόνια που θα είναι 100 χρονών, θα το ξανασκεφτεί.

Κάτι άλλοι συγγενείς μου λένε Τσίπρα δαγκωτό και ουρλιάζουν στο αυτί μου.

Ψιθυριστά, αντιθέτως, ένας συνάδελφος: «ΓΑΠ, αλλά μην το πολυλές παραέξω»!

Πολύ γέλιο, σας λέω, έριχνα. Μέχρι εκείνο το τηλεφώνημα από το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Ερυθραίας, να περάσω για το έγγραφο διότι «είστε αναπληρωματικό μέλος εφορευτικής επιτροπής». Κόπηκαν τα γέλια.

Γι΄αυτό σας ρωτάω απολύτως σοβαρά, στο λόγο μου, τί λέτε να ψηφίσω; Αφού θα πάω που θα πάω... 

(Visited 106 times, 1 visits today)

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *