Ομήρου & Φεβρουαρίου… γωνία


Αυτό που, κυρίως, έχω συγκρατήσει από τον Φλεβάρη είναι η τελετή απονομής των Όσκαρ. Σκεπασμένος, όπως είμαι, με μία κουβέρτα, μία φλοκάτη, μία κάπα από γιδότριχα κι ένα ριχτάρι του καναπέ (μια που ήταν εύκαιρο κι αυτό)February –διατί να το κρύψωμεν, άλλωστε; ο διαχειριστής έφαγε το αποθεματικό και υδρογονάνθρακα θα ματαδεί η πολυκατοικία μονάχα όταν οριοθετηθεί η ελληνική ΑΟΖ κάτω από τον καυστήρα και δίπλα στο πάρκινγκ του αχώνευτου του 6ου ορόφου-, βλέπω τον παρουσιαστή Νιλ Πάτρικ Χάρις να ξεπροβάλει επί σκηνής…
Τι φορούσε ο αθεόφοβος; Ενα λευκό εσώρουχο και δύο μαύρες κάλτσες! Αυτά όλα κι όλα. Ανατριχίλα! Η ανατριχίλα του κατεψυγμένου. Πάλι καλά, πάντως, που το εσώρουχο δεν ήταν γαριασμένο! Διότι, όπως και να το κάμνομεν, δεν στρώσαμε κόκκινα χαλιά για να πάρουν το Όσκαρ οι… 50 αποχρώσεις του καφετί! Και πιο… πάλι καλά που ο Χάρις δεν έβαλε το αγαλματίδιο μέσα στο εσώρουχο. Θα ήταν ωμή πρόκληση, ωμότατη, την ώρα που εσύ ακόμη και… το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία να είχες στο βρακί σου, δεν θα μπορούσες να το βρεις από το πολικό ψύχος!
Να σημειώσουμε, βεβαίως, ότι αυτόν τον καταραμένο τον Φλεβάρη χάσαμε, παρεκτός τα ρούχα του Νιλ Πάτρικ Χάρις, και ολόκληρο τον Λέοναρντ Νίμοϊ, τον Βαρουφάκη με τις αφέλειες! Τον τύπο που έπαιζε τον Σποκ στο Σταρ Τρεκ. Ευτυχώς που πέθανε, δηλαδή, και μάθαμε το αληθινό του όνομα.
Και δεν χάσαμε μόνον τον Σποκ, αλλά οι Ολυμπιακοί χάσαμε και από τον Παναθηναϊκό στην Λεωφόρο, ενώ χάσαμε και οι Παναθηναϊκοί στο ίδιο ματς τρεις βαθμούς! Πώς γίνεται αυτό; Στην Ελλάδα όλα γίνονται… Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι το καλύτερο του κόσμου, γι’ αυτό και το πρωτάθλημα ονομάζεται Σούπερ Λιγκ. Πουθενά αλλού στη διάρκεια συνεδρίασης διοργανώτρια αρχής πρωταθλήματος δεν μπουκάρει μπράβος να χτυπήσει ποδοσφαιροπαράγοντα. Ευτυχώς, όμως, αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Ύστερα από πολύωρη επέμβαση, αφαιρέθηκε επιτυχώς το… χαρτομάντιλο από το ματωμένο χείλος του «πράσινου» Βασίλη Κωνσταντίνου!
Τέλος, θα περίμενε κάποιος ότι θα εορταζόταν με βεγγαλικά και η συμπλήρωση ενός μήνα κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά. Ωστόσο, δεν υπήρξε χρόνος για παράτες. Το χρηματιστήριο τη μία βούλιαζε και τη μία ανέβαινε. Ειδικά την πρώτη φορά, όταν διάβασα στο ίντερνετ ότι «βούλιαξε το ΧΑΑ», η ψυχή μου πήγε στην Κούλουρη. Που λέει ο λόγος, αφού στην πραγματικότητα πήγε 81 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικότερα, στην Τήνο. Νόμιζα ότι αυτό το ΧΑΑ είναι το βαπόρι, με το οποίο δύο θείες μου πήγαιναν να εκπληρώσουν τάμα (επειδή δεν βγήκαμε από το ευρώ!). Ευτυχώς, οι θείες είναι καλά. Σχετικά καλά… Ναι μεν πήγαν κανονικά στην Τήνο, αλλά ανεβαίνοντας με τα γόνατα προς την εκκλησία, η μία γύρισε με ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου και η άλλη με κάκωση μηνίσκου! Να είναι καλά, πάντως, η Μεγαλόχαρη, που τις έσωσε!…
Να μας έχει όλους καλά, ώστε σ’ έναν μήνα να είμαστε πάλι εδώ. Ώστε να γράψω κάτι και για τις μαύρες κάλτσες. Αν το θυμηθώ…
Δικός σας,
‘Ομηρος
Share itShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on Pinterest
(Visited 140 times, 1 visits today)

Leave a comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *